Marcinelle 2016

/ september 23, 2016/ Lezen

8 augustus 1956: 60 jaar geleden, de mijnramp van Marcinelle.

Het historische verhaal rond de Italiaanse migratie in België focust tijdens ceremonies voornamelijk op de dimensie van de opoffering. Hoewel enerzijds er het collectieve offer is , anderzijds zijn er een aantal uitstekende individuele succesvolle verhalen. Bijvoorbeeld de Abruzzen aan de ene kant is het de meest getroffen gebied door de Marcinelle tragedie en aan de andere kant is het ook het gebied Elio Di Rupo geboren werd. Als het ware om te zeggen: ondanks alles is het de moeite waard geweest…

Zelfs vandaag nog wordt geprobeerd om de nieuwe Italiaanse migratie naar België af te schilderen als een proces zonder spanningen en met stereotypen als die van de brain drain, ondanks het feit dat heel veel Italiaanse migranten, en niet enkel Italiaanse, in het zwart werken in keukens en op bouwplaatsen in heel België.

Dit soort discours ontkent het bestaan van de huidige migratie van werknemers en biedt een beeld dat tegengesteld is aan die van de mijnwerkers van de naoorlogse periode. Het voorkomt een goed begrip van wat er gebeurt en vooral, het belemmert potentiële processen voor migranten zelforganisaties om de toestand te verbeteren van iemand die zijn/haar volk heeft moeten verlaten om zijn/haar sociaaleconomische situatie te verbeteren (niet om Europa groot te maken!).

Het is belangrijk om de stereotypen van vandaag en die van gisteren te doorbreken, in een poging om terug eigenaar worden van onze geschiedenis en wat vandaag gebeurt bij elkaar te houden en te archiveren, om zo de geen kansen te bieden aan degenen die ons alle rechten willen weigeren, beginnend vanaf het bestaansrecht.