Algemene info over België

/ september 23, 2016/ Wonen in België

Zonder al te veel in detail te treden is het belangrijk om te weten dat de hele organisatie en het hele institutionele apparaat moet zorgen voor een evenwichtig systeem tussen de twee grote taalgemeenschappen, het Frans en het Nederlands. In de loop der jaren is dit proces uitgevoerd. Dit gebeurde soms ten koste van de hoofdstad, die in feite al lang verwaarloosd is geweest, tot ze in 1989 herboren werd en het licht zou zien als een onafhankelijk beheerde regio, dankzij de oprichting van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. België kan worden gedefinieerd als een echte baanbreker vanuit institutioneel oogpunt gezien. Het is een federale staat die georganiseerd wordt binnen een constitutionele monarchie. De geschiedenis van België en dus de uitbouw van haar institutionele en administratieve apparaten, ging door zes staatshervormingen, waarvan de laatste in 2011; deze hervormingen zijn nu afgerond en, rekening houdend met een reeks van “splijtzwammen” of interne breuken, hebben zij geleid tot een land waarin de verschillende gemeenschappen zich kunnen ontwikkelen. Een van de meest bekende breuken is zeker degene die de twee taalgroepen verdeelt, een Franstalige en de Nederlandse (de eerste meer gerelateerd aan een aanpak om het land op basis van het grondgebied te verdelen, de laatste is meer gefocust op taalkundige / community-basis).

Vandaag zijn in België twee substantiële entiteiten te vinden:

– De regio’s, bevoegd met territoriale materies:

de regio Wallonië in het zuiden, de regio Vlaanderen in het noorden en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest in het midden, de enige tweetalige.

– De gemeenschappen zijn bevoegd voor “op maat gemaakte” materies. Deze zijn de volgende:

De Vlaamse Gemeenschap (meer in Vlaanderen en deels in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest aanwezig), de Franse Gemeenschap (aanwezig in het Waalse Gewest en deels in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest), de Duitstalige Gemeenschap (aanwezig in het Waals Gewest).

Elk van deze instellingen heeft een eigen gekozen parlement, behalve in het geval van de Vlaamse Gemeenschap en het Vlaamse Gewest. Zij hebben deze twee entiteiten samengevoegd tot één parlement.

Vanwege de complexiteit van het systeem, hoewel er een exclusiviteit bestaat in de verdeling van bevoegdheden (niemand kan werken in materie behorend tot een ander Regio), heeft men, in aanvulling op een verticale mobiliteit van bevoegdheden (de federale staat die een deel van zijn bevoegdheden delegeert aan de regio’s en gemeenschappen), ook een horizontale mobiliteit van bevoegdheden vastgelegd (waar tussen de gewesten en gemeenschappen bevoegdheden worden uitgewisseld), of in gevallen waarin gewesten en gemeenschappen elkaar overlappen (bv. het Waals gewest met de Franse gemeenschap). In deze institutionele setting zijn er ook nog 10 provincies en 589 gemeenten werkzaam.